Seria Pod skórą 2016-) jest pierwszym cyklem, w którym artysta przekształca obrazy, przede wszystkim z kręgu Caravaggionistów, nadając im nowe znaczenia. Malarz pokrywa odsłonięte ciała przedstawionych postaci szczegółowymi tatuażami, których symbolika nierozerwalnie łączy się z historią bohaterów.Inspiracją dla serii jest książka Pod skórą Alessandry Lemmy, której psychoanalityczne rozważania dotyczą znaczeń i funkcji tatuaży sytuujących się pod powierzchnią skóry. Tworzą narracje, o których posiadacze tatuaży nie chcą lub nie mogą opowiadać. W obrazach są ściśle splecione z historią – zarówno wyobrażoną, prywatną historią postaci, jak i z historią sztuki i ikonologią. Tatuaże tworzone na skórze, w tym wypadku „na skórze” bohatera obrazu stają się ingerencją „w ciało” i „w obraz”. Te malarskie ingerencje – tak jak tatuaże – zarówno zniekształcają wizerunek, jak i nadają mu głębszego znaczenia. To dwustronna relacja: skóra może być płótnem malarskim, ale i sam obraz posiada własną cielesną powłokę ochraniającą to, co ukryte pod powierzchnią.
W obrazie artysta tworząc tatuaże inspirował się historią autora pierwowzoru, barokowego malarza – Francesco Furiniego. Furini malował głównie rozerotyzowane przedstawienia nagich lub półnagich kobiet, zarówno świętych, jak i świeckich. Jego sposób przedstawienia kobiet spowodował skandal, a Kościół Katolicki jako pokutę nakazał mu zostać księdzem. Furini został więc wyświęcony na duchownego, choć niewiele to zmieniło w jego twórczości. Dalej malował roznegliżowane kobiety, wydane na męskie spojrzenie.
Przedstawiona na obrazie Artemizja II jest wytatuowana w symbole odnoszące się do współczesnej sytuacji kobiet i ruchów walczących z patriarchatem oraz kulturą nadużyć na tle seksualnym.
Under the skin (2016-) series is the first cycle in which the artist transforms the paintings – mostly baroque – imbuing them with new meanings. The painter covers the bare bodies of the painting figures with tattoos. Tattoos symbolism is inseparably intertwined with stories of mythical or religious heroes.
His inspiration was a psychoanalytical study, Under the Skin by Alessandra Lemma, in which the meanings and functions of the tattoos are being carefully connected what happens underneath the layer of the skin. The tattoos become the catalyst of stories that their owners do not or cannot tell. In the paintings, they are closely attached to these narrations – both imagined private stories and art history, iconology. The tattoos are created on the skin: “on the skin” of the painting’s figure, although they interfere with “the body” and “the image” as well. These artistic interventions, as is the case with the tattoos, both disfigure the image and saturate it with deeper meanings. It is a two- way street: the skin may function as a canvas to paint on, but the picture has got its own bodily shell guarding what lies underneath it.
In the painting, tattoos were inspired by the story of the original author, the Baroque painter – Francesco Furini. Furini painted mostly eroticized representations of naked or half-naked women, both saints and secular persons. His acts were so scandalous that the Catholic Church ordered him as a penance to become a priest. Furini was thus ordained a priest although little has changed in his style. He continued to paint undressed women, exposed to the male gaze. The tattoos of Artemisia II presented in the painting are symbols alluding to the current social situation of women, social movements against the patriarchy and rape culture.
Komentarze
Prześlij komentarz